-- Pilihan Seni Tradisional -- Badeng Bangklung Lais Surak Ibra

Badéng téh kasenian buhun anu ayeuna masih aya di Garut. Éta kasenian téh lahirna teu bisa dipisahkeun tina usaha para ulama enggoning nyebarkeun Islam, hususna di wewengkon Garut.

Kasenian Badéng  téh bibit buitna mah ti Désa Sanding, Malang-bong, Garut. Ujaring carita, éta kasenian téh mimiti diréka taun 1800-an ku Arfaén Nursaén, tokoh agama di Sanding. Badéng téh ngagabungkeun seni solawatan jeung tatabeuhan. Apan tujuan diciptakeunana ogé keur nyebarkeun ajaran Islam téa.

Ari tatabeuhanana tina awi, teu béda ti angklung. Éta tatabeuhan téh nimbulkeun sora anu ngalagena tur matak genah didéngékeunana. Ku cara kitu, solawatan téh jadi leuwih nyerep kana haté jeung dipikaresep ku masarakat.

Awalna kasenian badéng téh ngan nyebar di lingkungan satri. Tapi lila-lila mah dipikaresep ogé ku masarakat séjénna. Nya ti harita, seni Badéng mineng midang di lingkungan masarakat anu leuwih lega.

Kadieunakeun seni badéng téh henteu ngan ukur ngagunakeun angklung, tapi ogé dipasieup ku tatabeuhan (waditra) séjén. Di antara waditrana nyaéta: angklung leutik dua, dogdog lojor lima, jeung angklung gedé tujuh (ngawengku angklung indung, angklung kenclung, jeung angklung kécér).